مدیرعامل‌های بیرونی میزان نوآوری را کاهش می‌‎دهند

تحقیق و توسعه؛ مدیرعامل‌های بیرونی میزان نوآوری را کاهش می‌‎دهند!

یکی از دلایلی که بسیاری از کمپانی‌ها برای رشد تقلا می‌کنند، کاهش بهره‌وری‌شان در تحقیق و توسعه است؛ یکی از محققان اخیرا برآورد کرده که در طول ۴۰ سال گذشته، بهره‌وری این فرایند به میزان متوسط ۶۵ درصد افت کرده است. وقتی او و همکارانش با مدیران ارشد تکنولوژی درباره‌ی این سوژه صحبت کردند، یک غرولند دائمی را می‌شنیدند: تغییر در رهبری – علی‌الخصوص زمانی که یک مدیرعامل را از بیرون کمپانی آورده باشیم – منجر به تغییراتی در رویکرد تحقیق و توسعه می‌شود. آن‌ها تصمیم گرفتند صحت شکایت‌ها را بسنجند و عواملی که می‌توانند بر شدت این افت تاثیر بگذارند را کشف کنند.

محققین به نمونه‌ای گسترده از شرکت‌های آمریکایی نگاه کرده و معیارهای مالی، هویت مدیرعامل و بهره‌وری تحقیق و توسعه را از ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳ بررسی کردند. آن‌ها تایید کردند که بهره‌وری تحقیق و توسعه معمولا در سال‌های پس از گماشتن مدیرعامل بیرونی افت می‌کند؛ بیرونی‌ها تمایل دارند که هزینه‌های تحقیق و توسعه را کاهش دهند و به‌جای توجیه استراتژیک، منطق مالی را برای آن بیابند (با تمرکز بر بازده درآمد). همچنین محققین دریافتند که پیشینه‌ی مدیرعامل اهمیت دارد: مدیران ارشد که مسئولیت‌های رده‌بالا را در کمپانی‌های دیگر دارند و از کمپانی‌هایی می‌آیند که بهره‌وری تحقیقاتی‌شان بالا بوده، افت نسبتا اندکی را در این بهره‌وری خواهند داشت، درحالی‌که اگر مدیرعامل‌ها از صنایع دیگری استخدام شوند، نرخ افت شدیدتر خواهد بود. محققین می‌نویسند: «نتایج نشان می‌دهند که مدیرعامل‌های داخلی مدیریت بهتری بر نوآوری دارند، زیرا احتمالا میزان تخصص آن‌ها برای رشد تحقیق و توسعه در این حوزه بیشتر است».

درباره‌ی تحقیق: «مدیرعامل‌های بیرونی و نوآوری»، نوشته‌ی تری کامینگز و انی ماری نات (مقاله‌ی تحت مطالعه)

این مقاله از شماره ژانویه-فوریه ۲۰۱۸ مجله کسب و کار هاروارد انتخاب شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر، کلیک کنید.

Copyright 2016 - 2019 | All rights reserved