یادداشت سردبیر؛ حرکت مدیرعامل ها به سمت نزاع!

روزی روزگاری مدیرعامل‌ها از جنجال‌های سیاسی دوری می‌کردند. چه کسی می‌توانست سرزنششان کند؟ اظهارنظر در مورد موضوعات تفرقه‌انداز می‌تواند مشتریان بالقوه‌ی زیادی را از شما دور و البته همان تعداد را به سمتتان جذب کند. منظورم این نیست که رهبران شرکت غیرسیاسی بودند. آن‌ها و سازمان‌هایشان از دیرباز در کمیته‌های سیاسیِ پشتیبانی از احزاب حضور داشتند و برای ایجاد قوانین و مقرراتی که مستقیما بر کسب‌وکارهایشان تاثیر می‌گذارند، لابی می‌کردند.

هم‌اکنون تمامی این شروط برداشته شده‌اند. تغییرات اجتماعی و وقفه‌های دولت، علی‌الخصوص در ایالات متحده، مدیرعامل‌ها را مجبور می‌کند که در مورد مجموعه‌ای از موضوعات مجادله‌برانگیز صحبت کنند. رهبرانی نظیر تیم کوک از اپل، مارک بنیاف از سیلزفورس و کنت فریزیر از مرک، از جنبش‌هایی دفاع کرده‌اند که ارتباط بدیهی و واضحی با کمپانی‌هایشان نداشتند. در میان مسائلی که در موردشان موضع گرفتند می‌توان به هم‌جنس‌گرایی، مهاجرت، نژادپرستی و محیط زیست اشاره نمود.

همان‌طور که رانی چترجی از دانشکده کسب‌وکار فوکوا در دوک و مایک تافل از دانشکده کسب‌وکار هاروارد در مقاله‌ی «نسل جدید مدیرعاملان کنشگر» (صفحه‌ی ۶۶) ذکر کرده‌اند، این جسارت نوین غالبا به خاطر عقاید شخصی به وجود می‌آید.

اما برخی مدیران عامل، نظیر چترجی و تافل نیز به این مباحث می‌پیوندند، زیرا فضای در حال تغییر کسب‌وکار، چنین موضوعی را طلب می‌کند. امروز سهامداران، کارکنان، شرکا و مشتریانشان، انتظار موضع گرفتن از سوی آن‌ها را دارند. اگرچه دست‌کاری در بافت انگیزه‌های کنونی دشوار است، اما طبیعتا هرقدر مدیرعامل‌های بیشتری به اثبات دیدگاه‌هایشان بپردازند، تعداد افراد بیشتری برای پیروی از آن‌ها جسارت پیدا می‌کنند. همچنین امروزه ناتوانی در پاسخ‌گویی به پرسش‌های منازعه‌برانگیز را نوعی بیانیه و برانگیزش خاص قلمداد می‌کنند. همان‌طور که چترجی و تافل می‌گویند «بیش از پیش، کنشگریِ مدیرعامل‌ها پیامدهای استراتژیک به همراه دارد: در عصر توییتر، سکوت باعث می‌شود بیشتر انگشت‌نما – و مهم – شوید». امکان دارد به‌زودی غیرسیاسی بودنِ رهبران، اقدامی نادرست قلمداد شود.

 

این مقاله از شماره ژانویه-فوریه ۲۰۱۸ مجله کسب و کار هاروارد انتخاب شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر، کلیک کنید.

Copyright 2016 - 2019 | All rights reserved